چيزى ديگر برايش گرفتارى پيش مىآيد ، و يا اندوهى كه نمىداند از كجا پيدا شد ، اين مصيبت‌ها براى اين است كه خداوند مىخواهد در برابر اين گرفتاريها به او پاداش بدهد . 63 - ابو الحسن احمسى گويد : حضرت صادق عليه السّلام فرمودند رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : خداوند متعال بنده خود را به انواع گرفتاريها پيوسته مىكند همان گونه كه بزرگ خانواده خاندان خود را به بهترين غذاها و ميوه‌ها پذيرائى مىكند . 64 - زرارة گويد : حضرت صادق عليه السّلام فرمود : مؤمن از يك چيز و گاهى از سه چيز رهائى پيدا نمىكند ، يا كسى در خانه در را روى او مىبندد و او را آزار مىدهد ، يا همسايه او را اذيت مىكند ، يا كسى در راه و در بر آوردن حاجات او وى را رنج مىدهد . 65 - هشام بن سالم گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : انبياء بيش از همه گرفتار مصيبت‌ها مىباشند و بعد كسانى كه به آنها نزديك هستند و راه آنها را مىروند . 66 - سدير گويد : از امام باقر عليه السّلام پرسيدم آيا مؤمن گرفتار و مبتلا مىگردد ، فرمود : مگر جز مؤمن ديگرى هم مبتلا مىشود ، حتى رفيق ياسين هم كه گفت : يا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ مكنع بود گفتم مكنع چيست فرمود : جذام . 67 - عمر بن يزيد گويد : حضرت صادق عليه السّلام فرمود هيچ مؤمنى نيست مگر اينكه يك جايى از بدن او درد مىكند و تا هنگام مرگ از وى دست برنمىدارد و اين درد موجب كفاره گناهان او مىشود . 68 - احمسى گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : غم و اندوه همواره بر مؤمن مستولى هستند تا گناهان او را بر طرف كنند . امام صادق عليه السّلام فرمود : چهل شب بر مؤمن نمىگذرد مگر اينكه كارى براى او پيش مىآيد كه او را محزون مىسازد و او هم به ذكر خدا مشغول مىگردد . 69 - حارث بن عمر گويد : از امام باقر عليه السّلام شنيدم مىفرمود : بندهء مؤمن همواره در دنيا مهموم است تا هنگامى كه از جهان مىرود گناهى نداشته باشد . 70 - ابو بصير گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم مىفرمود : اگر بنده مؤمن من